Edward Nożycoręki, czyli kształt zębów a proces mówienia

04.03.2018

Przez cały film Edward wypowiada 169 słów… W codziennej komunikacji ustnej człowiek w ciągu jednej sekundy wymawia między 10 a 30 głosek, co oznacza, że układ artykulacyjny wykonuje w tym czasie tyle samo ruchów umożliwiających odmienne układ narządów mowy. Dla wielu uczących się języka obcego przezwyciężenie problemów artykulacyjnych jest pierwszą trudnością, z którą muszą się zmierzyć. Warto zatem przyjrzeć się neurobiologicznym i psychologicznym uwarunkowaniom prowadzącym do opanowania tej umiejętności.

Estetyka znana z albumów stomatologicznych bywa postrzegana jako nierealna w codziennej pracy klinicznej i zarezerwowana raczej do specjalnych przypadków. Być może dlatego projektowanie i design uśmiechu nie do końca są traktowane poważnie a raczej w kategoriach ciekawostki niż wartościowej techniki, którą można stosować rutynowo. Przeniesienie parametrów które umożliwiają integrację projektu uśmiechu z ogólną harmonią twarzy pacjenta jest jednym z większych wyzwań w naszej codziennej pracy.

Każdy rodzaj uzupełnienia musi zapewnić komfort, funkcję i estetykę, a całość powinien dopełniać dobry wygląd i korzystny wpływ na tkanki otaczające jamę ustną.
Testy fonetyczne są niezbędne aby ustalić idealną pozycję i proporcje zębów.
Nieodpowiednie lub źle ukształtowane uzupełnienie zębów przednich może uszkodzić aparat mowy pacjenta a zatem pogorszyć jego wymowę.

Test rozpoczyna się od wymowy dźwięku „m” (mam mam mam). Celem tego jest rozluźnienie wargi (podczas wymowy następuje pełna relaksacja warg) i zaobserwowanie przednio-górnej pozycji zębów przednich (Widoczność siekaczy przyśrodkowych w pozycji spoczynkowej żuchwy). Średnia długość wyłaniania zębów spod wargi górnej wynosi 2 mm u mężczyzn i 3,5 mm u kobiet. W ten sposób można ocenić czy widoczność zębów oraz odstęp między brzegami siecznymi zębów górnych i dolnych są odpowiednie.

Drugi test fonetyczny polega na wymawianiu dźwięku „f” i „w”. Test ten wskazuje pozycję (długość i przechylenie w kierunku języka) krawędzi siecznych górnych siekaczy centralnych w odniesieniu do warg. Brzegi muszą znajdować się dokładnie na granicy linii pośrodku wilgotnej i suchej strefy warg.
Podczas tej czynności brzegi sieczne dotykają lekko wargi dolnej redukując przepływ powietrza. Pacjenci, u których zęby są prawidłowo umieszczone w wymiarze wargowo-językowym powinni umieć wymówić głoskę „F” dotykając brzegiem siecznym wewnętrznej powierzchni wargi dolnej. Czystość wymowy świadczy o prawidłowej długości tych zębów oraz odpowiednim profilu brzegów siecznych.

Poprzez wymowę dźwięku „i” (miiiii) możemy określić długość górnych zębów przednich – przebieg brzegu siecznego. Zęby górne powinny pokrywać połowę przestrzeni między górną a dolną wargą. W celu określenia tej długości musimy wyznaczyć linię środkową od górnej do dolnej wargi dzielącą ją na pół krzyżującą się z krawędziami siecznymi które muszą być poniżej wyznaczonej linii. Test ten pomaga nam ustalić czy musimy wydłużać zęby pacjenta w celu uzyskania lepszej pozycji krawędzi siecznych.

Wymowa dźwięku „s” służy zdiagnozowaniu odstępu między zębami podczas mowy. Z testu tego dowiadujemy się czy konieczne jest zwiększenie wymiaru pionowego zębów. W teście tym jedynymi zębami które powinny kontaktować się są górne i dolne zęby przednie w obszarze krawędzi siecznej. Podczas artykulacji głoski „S” brzegi sieczne dolnych zębów przednich znajdują się 1 mm za i 1 mm pod brzegami siecznymi górnych zębów przednich tworząc lekki kontakt okluzyjnych powierzchni. Test ten pokazuje nam również czy musimy wysłużyć krawędzie sieczne zębów w celu uzyskania tego niezbędnego kontaktu. To istotny parametr w przypadku wykonywania nakładów ceramicznych w odcinku bocznym lub uzupełnień ceramicznych których zadaniem jest skorygowanie wysokości zwarcia. Podczas artykulacji powinien wydostawać się płaski, szeroki i równomierny prąd powietrza.
Zbyt duża odległość wargowo-podniebienna między łukami zębowymi może spowodować, że wymówienie głoski „S” będzie wymagało umieszczenie języka między zębami. W konsekwencji pacjent będzie seplenił, ponieważ powietrze będzie uchodzić między tkankami twardymi a miękkimi.
Jeśli w trakcie artykulacji głoski „S” między łukami zębowymi występuje duża odległość należy rozważyć podniesienie wymiaru pionowego.

Przekonturowanie korony by uzyskać kontakt zębów przednich górnych i dolnych → zbyt duża objętość zębów w tym obszarze ogranicza ilość miejsca dla języka podczas mówienia. Pacjent może mieć problemy z artykulacją głosek „T” i „D”.

Problemy funkcjonalne a szczególnie estetyczne są najczęstszym wyzwaniem w dzisiejszej codziennej praktyce. Istotne jest aby pacjent czuł się pewnie i bezpiecznie w obliczu zmian wyglądu jego twarzy i uśmiechu.

Sztuczna szczęka z ukrytym czujnikiem

Naukowcy stworzyli protezę, której konstrukcję wzbogacili w czujnik, który analizuje ruchy języka w czasie mowy. Czujnik rejestruje siłę nacisku jaką wywiera język na uzupełnienie protetyczne w czasie mowy. Urządzenie zaprojektowane przez francuskich naukowców umożliwi w przyszłości ograniczyć niedogodności wynikające z noszenia sztucznej szczęki na jakość mowy.
Zebranie tych danych pomoże badaczom stworzyć bardziej zaawansowane technologicznie protezy zębów i klamry, które będą w jak najmniejszym stopniu przeszkadzać w procesie mówienia.
Zespół francuskich naukowców ukrył sensory w protezach 20 uczestników, którzy zgodzili się wziąć udział w badaniu. Każdy z pacjentów otrzymał protezę specjalnie dla siebie przygotowaną, zaopatrzoną w jeden lub dwa czujniki.
Sensory te zostały usytuowane w określonym wcześniej miejscu i poprzez sieć drobnych przewodów miały bezpośredni kontakt z komputerem, którego oprogramowanie pozwalało analizować nadesłane dane.
Podczas testów mierzona jest np. siła nacisku jaką wywiera język na podniebienie podczas wymawiania spółgłosek, np. litery „T”. Dodatkowo słowa, które wypowiadali uczestniczący w badaniu, nagrywane były za pomocą mikrofonu.
Uzyskane wyniki badań pozwolą naukowcom wyeliminować większość niedogodności i problemów fonetycznych, które towarzyszą noszeniu protez, które będą w jak najmniejszym stopniu przeszkadzać w procesie mówienia.

Dzięki kolejnemu tematowi, który omówimy postawienie właściwej diagnozy, opracowanie planu leczenia pozwoli spełnić wszystkie wymagania pacjenta, lekarza i technika.

W obszarze zębów przednich punkt korony klinicznej położony nieco dystalnie. Wyjątek: siekacze boczne punkt pokrywa się z linią środkową – ważne w przypadku zamykania diastem lub rotacji.

W odcinku przednim górnym obszar w którym 2 zęby sąsiednie kontaktują się ze sobą stopniowo zmniejsza się począwszy od siekaczy centralnych, w kierunku kłów, a zależność ta w sytuacji idealnej wynosi 50:40:30 w stosunku do długości koron centralnych siekaczy. Czyli najdłuższy kontakt występuje między siekaczami centralnymi a najkrótszy między siekaczem bocznym a kłem. Jeżeli tkanki miękkie nie są dostatecznie podbudowane kością wyrostka, może nie dojść do wykształcenia brodawki dziąsłowej zamykającej przestrzeń między zębami w obszarze przyszyjkowym. W takich przypadkach można przemieścić punkt styczny w kierunku wierzchołkowym. Powierzchnie styczne zapobiegają też powstawaniu naprężeń w płaszczyźnie mezjalno-dystalnej.

Złota proporcja – rzadko występuje w uzębieniu naturalnym.
Siekacz centralny:siekacz boczny:kieł = 1,618:1,0:0,618.

Według różnych autorów, przestrzeń estetyczna dla siekaczy centralnych waha się między 10,5 – 12 mm, przyjmując 11 mm jako optymalny punkt wyjścia dla dalszego planowania. Długość siekaczy bocznych może wykazywać się dużym zróżnicowaniem: od 0,5 do nawet 2,5 mm krócej od siekaczy bocznych określa charakter projektowanego uśmiechu. Kły są krótsze od siekaczy centralnych o 0,5 – 1 mm.

Średnia szerokość siekaczy przyśrodkowych i bocznych w żuchwie wynosi odpowiednio 5 i 5,5 mm. Powierzchnie wargowe w części środkowej i siecznej płaskie, a w części przyszyjkowej posiadają pewną wypukłość. Kieł posiada w środkowej części wyraźnie zaznaczoną wypukłość, a kolejna wypukłość w ich przypadku rozpoczyna się bezpośrednio nad brzegiem dziąsłowym.

Dolne brzegi sieczne muszą być nieco dłuższe od strony językowej niż od strony wargowej aby łuk zębowy był estetyczny i prawidłowo kontaktował się z podniebienną wklęsłością siekaczy górnych.

FAKTURA

Szorstkie powierzchnie zębów bardziej rozpraszają światło.

Najpierw należy określić obecność wszystkich 3 powierzchni a następnie przebieg listew mezjalnej, centralnej i dystalnej. Następnie tworzy się teksturę powierzchni wykonując rowki w kształcie litery V i perikymacje. Sprawdzając przebieg poprzecznych i pionowych bruzd należy oświetlić koronę z 2 stron: od brzegu siecznego aby sprawdzić bruzdy poprzeczne oraz z boku aby sprawdzić bruzdy pionowe.

Technik dentystyczny to nie tylko precyzyjny rzemieślnik który musi znać i czuć materiał z którego tworzy. To coraz częściej architekt projektujący za pomocą komputerów nic innego jak właśnie uśmiech. A uśmiech to jedne z największych atrybutów wpływających na wizerunek każdego z nas.

Skontaktuj się z nami


DentalScan biuro:
Dental Scan Sp. z o.o.
Budynek Sky Tower, 22 p.
ul. Gwiaździsta 66
53-413 Wrocław
NIP:8992774357
REGON:362528456
KRS:0000579808
DentalScan pracownia protetyczna:
ul. W. Jagiełły 3/9
50-201 Wrocław

infolinia
INFOLINIA:
+48 71 757 00 00
Dentalscan na Youtube Dentalscan na Instagram