Incepcja, czyli czy cyfrowa implantoprotetyka to jeszcze sen, czy już rzeczywistość?

04.03.2018

Odbudowa utraconych zębów uzupełnieniami na implantach stanowi nie lada wyzwanie, szczególnie w strefie estetycznej. Różnicą między implantami a zębami naturalnymi jest to, że zęby naturalne posiadają ozębną, podczas gdy implanty są sztywno przytwierdzone w kości. Ozębna jest wysoce czuła i zdolna do wykrycia obiektu cieńszego niż ludzki włos. Działa jak pochłaniacz uderzenia i umożliwia adaptacyjne zmiany w zgryzie. Zwiększenie ruchomości i przesunięcia się zębów jako odpowiedzi na zwiększone obciążenia zwarciowe są odzwierciedleniem tego, w jaki sposób te adaptacyjne zmiany mogą spełniać funkcję ochronną w obliczu przeciążeń zwarciowych.

Implanty wszczepione w kość i z nią zintegrowane na sztywno nie posiadają tych mechanizmów ochronnych. Dlatego uzupełnienia na implantach źle zaprojektowane niosą za sobą zwiększone ryzyko niepowodzenia z powodu działania uszkadzających czynników zwarciowych.

Przedstawię wybrane przypadki uzupełnień implantoprotetycznych różniących się między sobą stopniem trudności, rozległością odbudowywanych braków zębowych, zastosowanymi technikami i materiałami z uwzględnieniem wyników leczenia w zakresie estetyki wykonywanych uzupełnień implantoprotetycznych.

PRZYPADEK 1 – UZUPEŁNIENIE POJEDYNCZEGO BRAKU ZĘBOWEGO W ODCINKU PRZEDNIM

Na efekt estetyczny pracy, a szczególnie na poziom tkanek miękkich wokół implantu wpływa sposób osadzenia pracy. Uzupełnienie protetyczne może być ostatecznie cementowane lub przykręcane.

Przewagą prac przykręcanych nad cementowanymi jest brak możliwości wystąpienia stanu zapalnego tkanek miękkich i twardych wokół implantów wywołanego pozostawionymi nadmiarami lub wyborem nieodpowiedniego cementu.

Inna sytuacją dla zastosowania uzupełnienia protetycznego przykręcanego, a nie cementowanego, choć zdarza się to rzadziej, są przypadki, kiedy odległość od płaszczyzny platformy protetycznej wszczepionych implantów do płaszczyzny okluzyjnej zębów przeciwstawnych jest na tyle mała, że  wykonanie uzupełnienia cementowanego niosłoby ryzyko utraty pracy protetycznej ze względu na słabą retencję na filarach protetycznych (łącznikach).  Tak jak w danym przypadku.

Powinno się jak najmniej przykręcać i odkręcać nadbudowy – powoduje dowierzchołkowe przemieszczanie nabłonka łączącego i nieznaczną resorpcję kości brzeżnej wyrostka zębodołowego.

Gdy dziąsło wykazuje anemizację do 5 min to jest ok., gdy powyżej 10 min można delikatnie zmodyfikować łącznik. Jeśli chodzi o grubość śluzówki –  im grubsza śluzówka tym więcej możemy ucisnąć pionowo, gdy dodatkowo śluzówka ma zwiększoną elastyczność możemy ją bardziej ucisnąć poziomo.

PRZYPADEK 2 – UZUPEŁNIENIE BRAKU ZĘBOWEGO W ODCINKU BOCZNYM ŻUCHWY

U pacjentów z częściowo zachowanym uzębieniem własnym pod wpływem przyłożonego obciążenia następuje zwiększona ich ruchomość jako forma obrony. Z drugiej strony należy zwrócić uwagę na uzupełnienie oparte na implantach, które są sztywne, po to, aby uniknąć przeciążeń zwarciowych.

Rekomendowany sposób polega na tym, że korony na implantach powinny mieć prześwit 30 µm przy mocnym zaciśnięciu zębów. Folię artykulacyjną która ma grubość ok. 10 µm, pacjent powinien zacisnąć 3 warstwy tej folii.  W przypadku 2 folii powinny one swobodnie przechodzić między powierzchniami zwarciowymi zębów łuków przeciwstawnych.

Prawidłowe podejście protetyczne polega na utrzymywaniu kontaktów zwarciowych podczas ruchów artykulacyjnych na zdrowych zębach naturalnych.

Tam gdzie kontakty w ruchach artykulacyjnych na pojedynczych czy na wielu koronach na implantach są niemożliwe do uniknięcia, prowadzenie powinno być możliwie płytkie, aby zminimalizować obciążenia nieosiowe, szczególnie w odcinkach bocznych, gdzie generowane siły są względnie duże.

PRZYPADEK 3 – ZAOPATRZENIE IMPLANTOPROTETYCZNE BEZZĘBNEJ SZCZĘKI

Zaprezentowany przypadek pokazuje sposób wykonania pracy protetycznej (14punktowego mostu na podbudowie z tlenku cyrkonu opartego na 6 łącznikach hybrydowych cyrkonowych) w sytuacji ograniczonej ilości tkanki kostnej w szczęce w odcinku bocznym przy współistniejącym znacznym deficycie w odcinku przednim. Opisany przypadek nie byłby żadną nowością, ani kontrowersją, gdyby nie fakt, że mamy do czynienia z pacjentem w pełni zdigitalizowanym. Do wykonania odbudowy protetycznej nie tylko nie pobierano wycisku analogowego, ale również nie opierano się na żadnym modelu – ani gipsowym, ani drukowanym.
Pierwszy skan został wykonany w celu zobrazowania obszaru przeciwzgryzu oraz rejestracji zgryzu. Następnie pacjentce odkręcono śruby gojące i przykręcono scanposty ze scanbody i za pomocą skanera doskanowano zaimplantowaną szczękę.
W tym przypadku (wtedy nie mając takiego doświadczenia w cyfrowym wykonywaniu tak rozległych prac protetycznych) postanowiliśmy przymierzyć najpierw indywidualne hybrydowe łączniki i wykonać na nich kolejny skan w celu wysłania zlecenia do laboratorium wykonania mostu na podbudowie cyrkonowej.
Modele cyfrowe umieszczone są w wirtualnym artykulatorze i następuje projektowanie i wykonywanie pracy docelowej. W przypadku wykonywania prac niewymagających ręcznego napalania ceramiki, można zrezygnować z wykonania modelu analogowego i całość pracy wykonywać cyfrowo.
Stosowanie technologii CAD/CAM w połączeniu z materiałem na bazie tlenku cyrkonu oferuje interesujące możliwości wykonania estetycznych uzupełnień, także przy trudnych warunkach w jamie ustnej. Tlenek cyrkonu nowej generacji, o wysokim stopniu przezierności, można zastosować w licznych wskazaniach, gdyż nadaje się on do wykonania koron pełnoanatomicznych, licowanych całkowicie lub częściowo. Także pod względem doboru koloru materiał ten okazuje się być bardzo elastyczny.
Ważną zaletą łączników Zr jest ich indywidualny profil wyłonienia. Całkowita biokompatybilność daje pewność braku alergii. Mogą być używane w przednim, jak i w bocznym odcinku łuku zębowego.

PRZYPADEK 4 – KSZTAŁTOWANIE PROFILU WYŁANIANIA PRACĄ TYMCZASOWĄ POD PRACĘ OSTATECZNĄ

W przypadku stosowania implantów dentystycznych, ogromną rolę w obszarze estetycznym odgrywa właściwe dopasowanie tkanek miękkich do wykonywanego uzupełnienia. Poza chirurgicznymi modyfikacjami obszaru dziąsła, decydującą rolę odgrywa uzupełnienie tymczasowe. Poza odtworzeniem funkcji żucia, uzupełnienie tymczasowe umożliwia aktywne ukształtowanie tkanki miękkiej wokół implantu, w celu stworzenia optymalnego profilu wyłonienia z dziąsła.

Dobór metody wykonania uzupełnienia tymczasowego zależy przede wszystkim od biotypu tkanek miękkich oraz ich wyjściowego obrazu klinicznego po odsłonięciu implantów. W celu uzyskania anatomicznej architektury tkanek miękkich, charakterystycznej dla odtwarzanego braku zębowego, wykorzystywana jest metoda dynamicznej kompresji. Polega ona na modyfikacji kształtu uzupełnienia poprzez stopniowe dodawanie materiału kompozytowego z jednoczesnym korygowaniem powierzchni. Istotne jest aby powierzchnia korony tymczasowej (szczególnie powierzchnia przylegająca do błony śluzowej była dokładnie wypolerowana i nie sprzyjała odkładaniu płytki oraz nie drażniła otaczających tkanek miękkich, utrudniając tym samym proces gojenia.

PRZYPADEK 5 – ŁĄCZNIK INDYWIDUALNY ATLANTIS I CEMENTOWANA KORONA PEŁNOCERAMICZNA

Wybór właściwego łącznika protetycznego stanowi jeden z najważniejszych etapów planowania uzupełnienia protetycznego wspartych na implantach dentystycznych. Możliwość użycia łączników indywidualnie projektowanych w technologii CAD/CAM pozwala wyeliminować wiele niedoskonałości rekonstrukcji protetycznych wynikających ze stosowania łączników standardowych.

Indywidualnie projektowane łączniki ATLANTIS pozwalają na stosowanie rozwiązań cementowanych, przykręcanych i mocowanych na elementach precyzyjnych we wszystkich najważniejszych systemach implantów. Łącznik ATLANTIS to znakomita podstawa, zapewniająca najlepszą funkcjonalność i estetykę.

Każdy łącznik jest projektowany indywidualnie za pomocą opatentowanego oprogramowania ATLANTIS VAD (Virtual Abutment Design). ATLANTIS VAD = projekty komputerowe wspomagane przez ludzi.  CAD = projekty opracowywane przez ludzi, wspomagane przez komputery. Ale dzięki temu, że nasze CAD okazało się na bardzo wysokim poziomie zostaliśmy certfikowanym laboratorium Dentsply Sirona.
Wykorzystanie produktów ATLANTIS w gabinecie i laboratorium dentystycznym zapewnia komfort pracy i pozwala na zwiększenie efektywności i zyskowności.

PRZYPADEK 6 – PEŁNA REKONSTRUKACJA UZUPEŁNIENIAMI PEŁNOCERAMICZNYMI NA ZĘBACH WŁASNYCH I NA IMPLANTACH

Pełna rekonstrukcja protetyczna i implantorportetyczna stanowi niemałe wyzwanie w pracy każdego lekarza. Zastosowanie implantów jako elementów podporowych stało się niezwykle pomocne w planowaniu leczenia implantoprotetycznego w zależności od liczby wprowadzonych implantów, z zachowaniem właściwego protokołu zabiegowego, istnieje możliwość wykonania pracy osadzonej na stałe spełniającej oczekiwania nawet najbardziej wymagających pacjentów.
Wsparciem, bez którego byłoby to trudne do zrealizowania była technologia CAD/CAM umożliwiająca zeskanowanie i wyfrezowanie odpowiedniego kształtu nadbudowy protetycznej.
Opisana powyżej koncepcja wykonania uzupełnienia ostatecznego umożliwia uzyskanie doskonałego efektu końcowego przy minimalnym nakładzie czasowym i z uwzględnieniem wszystkich parametrów protetycznych.

Opisane przypadki pokazują, jak można połączyć cyfrowy wycisk wraz z implantoprotetyką. Zgodnie z dotychczasową powszechnie stosowaną procedurą, pobierany jest tradycyjny analogowy wycisk z transferami wyciskowymi. Na tej podstawie odlewany jest gipsowy model, w którym następnie umieszczane są analogi implantów. Po przygotowaniu gipsowego modelu wykonywany jest łącznik indywidualny i dopiero potem odbudowa protetyczna. Przy wykorzystaniu wewnątrzustnego skanera cała procedura zostaje skrócona i uproszczona. Dzięki skanowaniu z umieszczonym w ustach skanbody, łącznik indywidualny i korona są projektowane jednocześnie na podstawie wirtualnego wycisku. To redukuje do minimum liczbę wizyt pacjenta w gabinecie oraz czas oczekiwania na końcową pracę

Przedstawione przypadki kliniczne dowodzą, iż satysfakcjonujący pod względem estetycznym i funkcjonalnym efekt leczenia implantoprotetycznego możliwy jest do uzyskania, niezależnie od rozległości braków zębowych, a co warte jest podkreślenie te wszystkie rekonstrukcje zostały wykonane w nowoczesnej technologii cyfrowej opierając się tylko na bazie skanów wewnątrzustnych. Pacjenci zostali zeskanowani kamerą wewnątrzustną i ich pliki przesłane do laboratorium stały się podstawą do zaprojektowania uzupełnień implantorpotetycznych.

Skontaktuj się z nami


DentalScan biuro:
Dental Scan Sp. z o.o.
Budynek Sky Tower, 22 p.
ul. Gwiaździsta 66
53-413 Wrocław
NIP:8992774357
REGON:362528456
KRS:0000579808
DentalScan pracownia protetyczna:
ul. W. Jagiełły 3/9
50-201 Wrocław

infolinia
INFOLINIA:
+48 71 757 00 00
Dentalscan na Youtube Dentalscan na Instagram