Prestiż, czy iluzja w cyfrowym świecie stomatologii

04.03.2018

Szprychy pędzącego roweru stoją w miejscu lub kręcą się do tyłu? Czarny wyszczupla? Rysunki w stylu op-artu wirują raz w lewo, raz w prawo? Czy możemy się nauczyć patrzeć tak, aby zobaczyć to, co jest naprawdę? Nie zawsze jesteśmy świadomi, że ulegamy iluzji, ale nawet jeśli zdajemy sobie z tego sprawę i znamy logiczne wyjaśnienie złudzenia, to niekoniecznie staniemy się na nie odporni. Zresztą, po co mielibyśmy się uczyć nieulegania iluzjom?. W końcu całe nasze postrzeganie świata przypomina oglądanie optycznych trików. Wszyscy jesteśmy ślepi. Na co dzień widzimy świat w sposób o wiele mniej doskonały, niż nam się wydaje.

Przykładem może być działanie plamki Marriotte’a, zwanej plamką ślepą. Powierzchnia oka jest pokryta fotoreceptorami postrzegającymi zmiany natężenia światła (to one „rysują” na siatkówce obraz tego, na co patrzymy). Impulsy ze wszystkich fotoreceptorów są przesyłane do plamki ślepej, skąd nerwem wzrokowym biegną do mózgu, który interpretuje obrazy. W plamce ślepej nie ma miejsca na fotoreceptory, więc nie powstają tam obrazy. Plamki obu oczu są umieszczone tak, aby fragment świata, którego nie widzi jedno oko, był wypełniany przez to, co widzi drugie.

Kto nie wierzy, że jest częściowo „ślepy”, może przeprowadzić eksperyment. Należy zasłonić prawe oko i ustawić palec na wysokości wzroku, na osi lewego oka, mniej więcej 30 cm od nosa. Potem wystarczy odchylić palec w prawo o mniej więcej 15 stopni, a czubek palca „zniknie”. Trzeba pamiętać, aby cały czas patrzeć prosto przed siebie. Mózg na podstawie wcześniejszych doświadczeń wypełnia lukę obrazem, który wydaje mu się najbardziej prawdopodobny – dlatego miejsce „znikającego” czubka palca wypełnia tło, a raczej to, co mózg uznaje, że tłem być powinno.

To jeden z wielu sposobów mózgu na samooszukiwanie. Nie wiemy, że nie widzimy, nie otrzymujemy informacji o tym, który fragment obrazu jest domniemany, nie staje się bardziej rozmazany ani nie jest oznaczony specjalnym kolorem. Między innymi ze względu na tę niedoskonałość wzroku mózg wyspecjalizował się w wypatrywaniu przedmiotów czy twarzy i identyfikowaniu ich z przedmiotami i twarzami, które zna. Zdolność mózgu do wypełniania luk i tworzenia obrazów na podstawie fragmentów informacji umożliwia nam szybsze i bardziej zdecydowane działanie. Dzięki temu w tłumie dostrzegamy znajomych, a w karykaturach – znane postacie. Dlaczego mózg pozwala sobie na takie interpretacje? Jest bardziej prawdopodobne, że popełnimy błędy (i że doznamy halucynacji lub złudzeń), lecz to niewielka cena za wyzwolenie się od bezpośrednich bodźców jako jedynego czynnika określającego nasze zachowanie, które byłoby wtedy podobne do zachowania owadów, bezradnych w nieznanym środowisku.

Formą podstawową zęba jest szerokość zdefiniowana, ta opisana przez uśrednione parametry. Listwa brzeżna zęba może określić szerokość wizualna zęba.
Zazwyczaj różnice w szerokości wynoszą najczęściej poniżej 0,3mm. Jeżeli różnice w długości przekraczają 0,3-0,4mm wówczas brak symetrii jest widoczny.

ZĄB CIEMNIEJSZY
Jego struktura powierzchni powinna być jak najbardziej gładka. Mniej światła odbija ząb.

ZĄB JAŚNIEJSZY
Im więcej światła odbija ząb. Powierzchnia z fakturą.
Jeśli zęby mają taki sam odcień kolorystyczny wówczas ząb położony bardziej dowargowo wydaje się jaśniejszy. W przypadku różnej wielkości zębów (np. siekacz przyśrodkowy i boczny) ząb większy wydaje się być jaśniejszy ponieważ jego powierzchnia jest większa.

ZĄB SZERSZY
Im więcej światła odbija ząb.
Gdy 1 siekacz wydaje się węższy niż drugi. Aby poszerzyć go optycznie można bardziej podkreślić zakrzywienie dystalne listwy brzeżnej w porównaniu z zębem sąsiednim.
Gdy przeważają na zębie linie poziome. Linie poziome kolorystyczne. Mogą imitować odwapnienia powierzchni wargpwej – optycznie poszerzają.
Przemieszczenie listew mezjalno-dystalnych w kierunku krawędzi stycznych.
Spłaszczenie powierzchni wargowej w kierunku mezjalno-dystalnym – powiększenie powierzchni odbicia. Gdy ząb ma nieprzezierne warstwy ceramiki na powierzchniach stycznych.

ZĄB WĘŻSZY
Zęby które w 1/3 dziąsłowej są szerokie wydają się grube i kwadratowe. Strefę tę można optycznie zwęzić załamując nieco jego listwy. Szerokość w 1/3 dziąsłowej można zmieniać poprzez odpowiednią preparację zęba. Preparacja w tym miejscu powinna być nieco głębsza.
W przypadku zwężenia zęba należy mu nadać bardziej męskie kontury.
Przemieszczenie mezjalno-dystalnych listew brzeżnych w kierunku środka zęba.
Większa wypukłość powierzchni wargowej w wymiarze mezjalno-dystalnym.
Zaokrąglenie dystalnego kąta siecznego począwszy od części środkowej zęba.
Podkreślenie linii pionowych. Przezierne warstwy ceramiki.
Kształt siekaczy bocznych widzianych od przodu może się zmieniać w zależności od ustawienia zębów: jeśli strona dystalna jest nachylona w stronę języka ząb wydaje się węższy niż w rzeczywistości.

ZĄB DŁUŻSZY
Długość zęba można regulować umieszczeniem mezjalno-dystalnych listew brzeżnych. Jeżeli przesuniemy je w kierunku linii środkowej twarzy ząb będzie się wydawać dłuższy.
Jeżeli na zębie przeważają linie pionowe wydaje się on dłuższy.
Siekacze przyśrodkowe można optycznie wydłużyć poprzez nieznaczne skrócenie siekaczy bocznych. Wówczas względne proporcje wielkościowe znów stają się prawidłowe. W taki sam sposób można optycznie skrócić siekacze boczne – wydłużając nieznacznie siekacze przyśrodkowe.
Spłaszczenie powierzchni wargowej w kierunku mezjalno-dystalnym – powiększenie powierzchni odbicia.
U starszych pacjentów wymodelowanie brazowych pionowych bruzd wewnątrz odbudowy ceramicznej

ZĄB KRÓTSZY
Jeśli na zębie przeważają linie poziome.
Wyraźna wypukłość części przyszyjkowej zęba.
Wyraźne przemieszczenie części siecznej w kierunku językowym.
Podkreślenie pochylenia 3 części wargowej powierzchni korony w kierunku koronowo-wierzchołkowym.
Część sieczna mocno przezierna.

ZĄB WIĘKSZY
Siekacze przyśrodkowe wydają się większe i bardziej dominujące jeśli są nieznacznie zrotowane w kierunku dystalno-policzkowym, a siekacze boczne znajdują się w położeniu dojęzykowym.

ZĄB MNIEJSZY
Jeżeli kły są zbyt duże można zmniejszyć optycznie mezjalna część korony poprzez przesunięcie listwy policzkowej w kierunku mezjalnym. Należy również zmienić brzeg sieczny. Dłuższą krawędź sieczną należy skrócić poziomo, a dystalną przesunąć w stronę wierzchołka.

DIASTEMY
Kontur pionowy można zmodyfikować tylko na tyle aby nie doszło do pogorszenia możliwości higieny jamy ustnej w warunkach domowych. Zamknięcie szpar wymaga poszerzenia zębów co z kolei powoduje zmianę ich proporcji wielkościowych. Aby zapewnić odpowiednie proporcje w takich przypadkach, należy zawsze sprawdzić możliwość dodatkowego wydłużenia korony.
Zmieniając oś nachylenie kłów i siekaczy bocznych można w skuteczny sposób zredukować lub zamknąć nieestetyczne przestrzenie międzyzębowe w odcinku przednim.
Diastemy nie powinny być zamykane za pomocą 1 lub 2 licówek porcelanowych – licówki powinny zostać założone na kilku zębach.
Aby wyrównać szparę między siekaczami centralnymi i zachować stosunek wielkości zębów należy podczas zamykania diastemy zredukować powierzchnie dystalne siekaczy centralnych i połowę szerokości szpary.
Przy zamykaniu diastemy punkty zenitowe obu zębów muszą być przemieszczone mezjalnie, aby licówka nie sprawiała wrażenia krzywej.

Dla stomatologów aspekt czynnościowy uzupełnienia protetycznego jest priorytetowy. Dlatego w zwykłych przypadkach dokładne odtworzenie przez technika długości zębów siecznych i ich wzajemne ustawienie zgodnie z zaleceniami stomatologa wystarcza aby zadowolić pacjenta. Jednak w pewnych skomplikowanych przypadkach musimy wykorzystać efekt iluzji optycznej w celu uzyskania rezultatu końcowego.

Skontaktuj się z nami


DentalScan biuro:
Dental Scan Sp. z o.o.
Budynek Sky Tower, 22 p.
ul. Gwiaździsta 66
53-413 Wrocław
NIP:8992774357
REGON:362528456
KRS:0000579808
DentalScan pracownia protetyczna:
ul. W. Jagiełły 3/9
50-201 Wrocław

infolinia
INFOLINIA:
+48 71 757 00 00
Dentalscan na Youtube Dentalscan na Instagram